Triatlon bingo

Ik start met triatlon en heb nodig:

• een zwembroek
• een zwembril
• een paar zwemvliezen
• een snorkel
• een zwempak
• een koersfiets
• een fietshelm
• een fietsbril
• een koerstruitje met korte mouwen
• een koerstruitje met lange mouwen
• een korte koersbroek
• een lange koersbroek
• een paar fietshandschoenen
• een paar koersschoenen
• een paar koerskousen
• een paar koersoverschoenen
• een drinkbidon
• een pomp
• een reserveband
• een zadeltas
• een koershelm
• een fietsgps
• een paar loopschoenen
• een korte loopbroek
• een lange loopbroek
• een loopshirt
• een looptruitje
• een thermisch onderhemd
• een paar loophandschoenen
• een loopmuts of pet
• een paar loopkousen
• een startnummerband
• een triatlonpak
• een garminhorloge
• een frigo vol sportvoeding

Het lijkt bijna alsof je bingo speel. Een dure bingo zonder einde weliswaar.

Ik wil maar zeggen dat voordat je nog maar begint te trainen voor een triatlon, je al een kleerkast en garage vol aan materiaal kocht. Want in tegenstelling tot mijn marathonavontuur, is triatlon letterlijk een ander paar mouwen.

Wat ontbrak er nog in bovenstaand lijstje? Misschien wel het belangrijkste: tijd.

Iets waar de webshop van Decathlon je voor alle duidelijkheid niet bij kan helpen. Stel je even voor, het gat in de markt: een cadeaubon ‘tijdskrediet om twee uur te trainen’. Wetende dat je bij triatlon al snel aan 8 tot 10 trainingsuren per week zit, kies je best voor een abonnementsformule.

Een volledige triatlon moet natuurlijk niet per se het doel zijn. Niet iedereen kan of wil 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en 42,2 kilometer lopen. Als je nog maar een sprinttriatlon wil doen (750 meter zwemmen, 20 kilometer fietsen en 5 kilometer lopen) dan moet je al veel voorbereiden.

Mijn voordeel? Lopen kan ik gelukkig al.

Mijn nadelen? Fietsen en zwemmen kan ik totaal niet.

Tot voor enkele weken geleden had ik nog nooit van m’n leven op een koersfiets gezeten en was het bijna twintig jaar geleden dat ik in een zwembad zat om baantjes te trekken. De laatste jaren beperkte mijn zwembadbezoek zich tot dobberen in het verdacht warme kinderbadje samen met andere ouders die als aangespoelde walvissen (mezelf incluis) passief liggen te wezen aan de zijkant.

Om dan op mijn vijfendertigste te beslissen triatlon te proberen, was een sprong in heel diep water.

En toch.

Toch werd triatlon mijn volgende doel.

Niet omdat ik een talent ontdekte voor duursport. Integendeel, ik merkte tijdens trainingen telkens opnieuw dat mijn motor snel optrekt (explosiviteit) maar niet uitblinkt in lange trainingen (duur). Samengevat: ik ben snel, maar niet voor lang. Tenzij ik mij richt op de afstand van triatlon for kids, zijn mijn genen niet gunstig voor grote glorie in triatlon.

En toch amuseer ik mij.

Een marathon lopen, leerde mij dat ik consistent ben in mijn trainingen. Ik heb het karakter om telkens opnieuw te beginnen, ik geniet van de trainingen zelf en van de wedstrijdbeleving.

Maar triatlon is niet simpel…

Hoe begin ik daar in godsnaam aan met in mijn kleerkast een compleet uit de mode bermuda zwemshort en met in mijn garage een aftandse herenfiets die al jaren op platte banden staat en in plaats van kilometers roest en stof verzamelde?

Zoals ik in een vorige blog schreef, begon ik in januari te zwemmen. De eerste keer niet in staat om nog maar twee lengtes crawl te zwemmen. Compleet buiten adem was ik.

Eens afwisselen met schoolslag en vooral proberen niet te zinken, dat was de eerste weken mijn plan.

Eenzelfde verhaal met fietsen. Ik vroeg raad aan vrienden die wél vertrouwd waren met een koersfiets. Via tweedehands.be tikte ik finaal een mooi exemplaar op de kop. Ik kocht dan al het andere fietsmateriaal (bingo!), sprong een eerste keer op mijn nieuwste stalen ros en merkte… dat ik geen flauw idee had hoe je moet schakelen op een koersfiets.

Wat zegt u beste lezer?

Ik, een beginner?

Bingo!

Maar de eerste stappen van mijn plan waren eenvoudig: consistentie. Elke week ging ik zwemmen, elke week ging ik fietsen.

Toen ik doorhad dat ik dat allemaal wel leuk vond, werd het serieuzer. Maar in tegenstelling tot mijn marathon (die ik op m’n eentje kon voorbereiden), besefte ik dat triatlon een andere dimensie is. Wat weet ik in godsnaam van zwemtechniek, fietsmateriaal, trainingsmethodes, triatlonwedstrijden, triatlonkledij,…

Enter: Start To Triatlon.

Online vind je Start To Triatlon trajecten waar je in groep en onder begeleiding van een trainer de basis leert. In Oudenaarde is er zo’n traject onder begeleiding van Rob Woestenborghs.

In alle eerlijkheid: ik kende Rob niet. Maar hij blijkt niet minder dan een levende legende in triatlon te zijn. Als er iemand mij op weg kon helpen dan was hij wel de ideale persoon.

In het traject krijgen we:

• 6 zwemtrainingen in het zwembad
• 6 zwemtrainingen in open water
• 6 looptrainingen
• 6 fietstrainingen

Zijn tips zijn goud waard.

Dankzij de zwemtrainingen kan ik ondertussen 2 kilometer crawl zwemmen, dankzij de looptrainingen leerde ik het nut van intervaltrainingen en door de fietstrainingen kan ik nu deftig… schakelen. En andere dingen uiteraard 😉

Albert Einstein zei ooit:

Het leven is als fietsen, om in balans te blijven moet je in beweging blijven.

Albert zinspeelde toen waarschijnlijk niet op wielertoeristen die voor een rood licht wel eens vergeten dat ze klikpedalen hebben, om dan hopeloos ter aarde te storten.

Maar zijn uitspraak is wel heel toepasselijk de drijfveer van mijn triatlonavontuur. Ik wil in beweging blijven. Hoewel ik nooit een triatlonwedstrijd zal winnen of nog maar in de buurt van een podium zal eindigen, geniet ik van alles wat ik moet doen om de finish te halen.

De droom is een Ironman 70.3. Dat is een halve triatlon. Een hele triatlon is op alle vlakken (fysiek, privé & professioneel) te belastend. Maar een Ironman 70.3 ligt normaal binnen mijn mogelijkheden.

Maar dat is nog niet voor dit jaar.

2024 is een olympisch jaar dus voor dit jaar is het doel: een olympische triatlon. Da’s 1,5 kilometer zwemmen, 42 kilometer fietsen en 10 kilometer lopen. Op 22 september doe ik mee aan die in Lac de l’eau d’heure: Openlakes Belgium.

Die ga ik niet winnen. Misschien eindig ik wel laatste. Dat zou helemaal oké zijn. Vergelijken met anderen heeft totaal geen nut. Of zoals Albert ooit zei:

‘Everybody is a genius. But if you judge a fish by its ability to climb a tree it will live its whole life believing that it is stupid.’

In beweging blijven is het ultieme doel.

Dat mag je nooit vergeten.

En aan een rood licht uit je klikpedalen klikken, dat mag je ook nooit vergeten.