Tinderen voor de sport: lopen (#2)

Ik ben op zoek naar een nieuwe sport. Volleybal mag niet meer dus het is tijd voor iets anders. Alleen is de vraag: wat?

Tindergewijs swipe ik mij van sport naar sport in de hoop de ware te vinden. Padel kwam als eerste aan de beurt en bleek een serieuze kanshebber. De volgende is zowel typisch als atypisch. Typisch omdat velen het doen, atypisch omdat ik het zelf altijd verachtte: lopen.


Lopen? En dan nog op een loopband?

Ik had ook fitness kunnen schrijven maar dan denk je nogal snel aan dit:

giphy (54).gif

Dit is het dus niet.

Krachttraining is niet meteen aan mij besteed. Alle respect voor wie graag gewichten heft en shakes slurpt maar ik begin er niet aan.

Ik had het nooit verwacht maar waar ik mij wél mee bezig kan houden is cardio. Lopen op een loopband dus om specifieker te zijn. Ik geef meteen grof toe: de saaiheid spat van de laatste zin af. En toch ben ik bekeerd.

Sporten was altijd een passie maar wat ik altijd hartsgrondig haatte was conditietraining.

Lopen achter een bal? Geen probleem.

Lopen? Probleem.

En toch ben ik de voorbije weken fan geworden van die loopband. Er zijn veel voordelen aan mijn nieuwe compagnon de route:

  1. Een loopband stopt niet. Dat klinkt logisch. Maar ’t is het gevoel. Loop je buiten dan is elk kiezeltje, elke tegenwind of elke tegenzin voldoende om de benen stil te houden. Maar sta je op die band dan blijf je lopen. Gewoon omdat je moet, omdat de band blijft draaien. Het lijkt simpel maar het werkt voor mij om mij te pushen.
  2. Een loopband meet. Je kan tot op de seconde, tot op de meter en tot op de halve kilometer per uur volgen en bijsturen. Dat vind ik top want zo train ik niet alleen op gevoel maar op cijfers, hartslag incluis. En hiervoor hoef ik geen irritante Fitbit of jeukende hartslagmeter aan maar kan ik gewoon op het scherm voor mij volgen.
  3. Een loopband heeft geen agenda. Enkel de openingsuren van de fitness moet je in de gaten houden. Ploegsport is altijd mijn ding geweest, en dat wordt het in de toekomst wellicht opnieuw op lange termijn, maar nu wil ik enkel rekening houden met mezelf en mijn planning om werk, gezin en sport te combineren.

Een ander voordeel: Een fitnessclub vind je tegenwoordig om elke hoek. Mijn geluk is dat dit letterlijk te nemen is want ik ben er sneller te voet dan met de auto. Heel praktisch.

Cardio dus.

Je kan ook de hometrainer op, deed ik ook, maar dat duurt mij dan weer te lang opdat je echt afziet. Ik beschouw het eerder als opwarming of cooling down voorlopig. Het valt ook op in de fitnessclub dat dit de minst populaire toestellen zijn.

Onder cardio valt ook cross fit. Da’s met je armen en benen stappen alsof je op het maanoppervlak zou huppelen. Ook niet helemaal m’n ding en het doet me teveel denken aan dit:

giphy (55).gif

Een fitnessclub is ook een omgeving waar altijd wel iets te horen of te zien valt. Het was tot voor kort niet echt mijn biotoop maar ik weet het wel te waarderen ondertussen. Of je nu op de loopband staat of in de kleedkamer, er is altijd wel iemand die in het oog springt en voor verstrooiing zorgt als je in het rood aan het gaan bent:

  • die oversized spierbundel die in de kleedkamer zijn indrukwekkend six-pack en dito biceps aan het showen was in de spiegel en enkele seconden later tegen zijn collega-spierbundel zei dat ‘zijn mama morgen komt kijken naar zijn wedstrijd in Luxemburg‘. Schattig;
  • die twee dames die naast mij liepen op de loopband en hun hele liefdesleven lieten passeren in platte West-Vlaamse tongval en zwoeren nooit meer ‘ne vent te moeten hebben‘ maar achteraf wel een tikkeltje naïef met hun mannelijke protagonisten stonden te flirten;
  • die Russische reus die de loopband quasi loodrecht liet kantelen, zichzelf in een dikke training hulde en vervolgens met een loeiende koptelefoon met technomuziek de band op knalde;
  • die smalle coureur die in koerstenue toekwam met enkel een handdoek (verplicht) en zich meteen op de hometrainer zette, begon te fietsen als een gek, stopte na een Mont Ventoux of drie, alles mooi afkuiste (ook verplicht) en helemaal bezweet naar buiten stapte. Recht de vrieskou binnen;

Door er zelf lid te zijn, word je uiteraard deel van het toneel. Mijn procedé is vaak dezelfde: inchecken, naar de kleedkamer, omkleden, naar de loopband, lopen, alles mooi afkuisen, naar de kleedkamer, omkleden en uitchecken. Douchen doe ik thuis want uit ondervinding is gebleken dat de douches er niet echt praktisch zijn in mijn fitnessclub.

En ach ja, fitnessclubs zijn ook in clichés te vervatten. Je volgt er tijdens het sporten de avonturen van Frank & Simmoneke en weet ik veel welke lifestyleprogramma’s op Vitaya passeren. En ongeacht het liedje, de muziek heeft altijd die typische BPM (beat per minut) die je in een fitness mag verwachten. Adele op speed.

Bij bovenstaande motivering kan je natuurlijk ook terechte vragen stellen. De belangrijkste zijnde: waarom loop je niet gewoon buiten?

Ik antwoord heel eerlijk: het comfort.

Ik ben een binnensporter en wil zoveel mogelijk omgevingsfactoren uitschakelen die me dwars zitten. Da’s de koude, wind, parcourshindernissen, vuiligheid,… Misschien is het sportmisvorming door mijn volleybalverleden.

Daarnaast spreekt het clubgevoel mij ook aan. Je sportgerief bijeen rappen, de kleedkamersfeer, anderen om me heen,… Een vorm van gezelligheid.

 

En bovenal: door op de loopband te lopen kan ik een duidelijk doel stellen. Niet onbelangrijk als ik het wil volhouden. Mijn eerste doel was vijf kilometer in een half uur lopen. Dat lukte na enkele keren. Het voordeel met een loopband: ik kan stap voor stap opbouwen. En dat is nodig na een inactiviteit van enkele maanden.

Mijn target is dus niet afvallen en Arnold achterna te gaan:

giphy (56).gif

Het gaat vooral over terug fit worden. Na een periode zonder sport is dat een leuk vooruitzicht.

Dan uiteraard nog dit: quanta costa?

Je hebt eerst een eenmalige aansluiting en dan een maandelijkse abonnement. Ik koos voor een type ‘flex‘ waarbij ik maandelijks kan opzeggen, hoewel ze uiteraard pushen richting een jaarabonnement. Ongeveer 30 euro aansluiting en evenveel voor het maandelijks abonnement.

Als je tweemaal per week gaat trainen, omgerekend dus 8 keer per maand, komt dat neer op 3 à 4 euro per training (exclusief aansluiting). Een faire prijs lijkt mij.

Andere benodigdheden: sportschoenen, sporttenue en een handdoek. In tegenstelling tot padel waar je een racket en ballen moet kopen.

En ten slotte nog de hoofdvraag: ga ik het volhouden?

Zolang ik geen alternatief heb gevonden voor volleybal denk ik wel. De voordelen (flexibiliteit) wegen nog altijd op tegen de nadelen (monotoon).

giphy (57).gif

One thought on “Tinderen voor de sport: lopen (#2)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s